รวมเรื่องเปิ่นๆ รั่วๆ (เท่าที่นึกออก) เมื่อพูดภาษาต่างชาติ โดยเฉพาะภาษาญี่ปุ่นแล้วใช้ถูกใช้ผิดค่ะ

มีใครอ่านแล้วจะนึกถึงประสบการณ์คุยกับคนต่างชาติบ้างมั้ยนะ??

 

 

เรื่องที่ 1  

 

ตอนนั้นไปแลกเปลี่ยนที่ญี่ปุ่นประมาณ 1 เดือน

วันแรกโฮสท์พาไปสวนสาธารณะบนเขาแถวหมู่บ้านเพื่อชมซากุระ (โรย) ในเดือนเมษายน

ในสวนสาธารณะขนาดย่อมมีบ่อปลาน้ำใสแจ๋วและมีปลาคาร์ฟตัวอ้วนๆ ว่ายวนไปวนมาอยู่ด้วย

 

อยู่ดีๆ โชโกะจัง- โฮสท์ก็ถามขึ้นมาว่า

 

 

โชโกะ

"จะเอา ปัง หุ เร็ต โตะ (パンフレット)ของที่นี่ มั้ย? "

 

เอ๊ะ อะไร ปังๆ ? สงสัยเป็นขนมปัง... หรือว่าเขาจะถามว่าให้อาหารปลารึเปล่า? 

 

หงส์

"ก็ดีเหมือนกัน  แต่ว่าเย็นอย่างนี้ ปลาคงอิ่มแล้วเนอะ"

 

โชโกะ  ???  (ทำหน้างงๆ)

 

 

ว่าแล้วโชโกะจังก็พาเดินตรงไปที่สำนักงานแล้วหยิบแผ่นกระดาษมันๆ ยื่นให้ 

 

โชโกะ 

เอ้า นี่ ปังหุเร็ตโตะ

 

หงส์

อ้อ... ปัง หุ เร็ต โตะ... (*w*;)

 

...............................

 

ปังหุเร็ตโตะ (パンフレット)ที่ว่านี่คือ Pamphlet ในสำเนียงญี่ปุ่น

หรือที่เรามักจะเรียกว่าโบรชัวร์ ไม่ใช่ขนมปังปลาเจ้าค่ะ...

 

แป่วว ;;;;

 


 

 

เรื่องที่ 2

 

วันนั้นอากาศดีฟ้าโปร่งใสเลยหอบกระดาษและดินสอไม้ไปวาดภาพทุ่งนาและทุ่งดอกไม้นอกบ้าน

พอวาดเสร็จสังเกตเห็นคุณยายคนหนึ่งที่คาดว่าเป็นเพื่อนบ้านกำลังทำนาอยู่เลยเดินเข้าไปคุย

 

หงส์

"คุณยายเหนื่อยมั้ยคะ?"

 

คุณยาย

"^$*@%*#^+โชโกะจัง$#@)(^HG"

(พูดเป็นภาษาถิ่นด้วยสปีดสายฟ้าแล่บ)

 

(o [] o) ง่ะ...

 

เอาล่ะสิ หาเรื่องใส่ตัวแล้วมั้ยล่ะ...

อืมม ประโยคเมื่อกี้มีชื่อโชโกะจัง สงสัยจะถามว่าอยู่บ้านโชโกะจังใช่มั้ย?

 

"หนูเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนอยู่ที่บ้่านโชโกะค่ะ มาจากประเทศไทย"

 

คุณยาย

"^$*@%*#^+โรงเรียน$#@)(^HG"

 

หงส์

ประโยคนี้คงจะถามเรื่องโรงเรียนล่ะมั้ง 

"คือ หนูไปโรงเรียนด้วยกันที่...กับโชโกะทุกวันค่ะ"

 

คุณยาย

"^$*@%*#^+$#@)(^HG"

 

เ่อ่ออ..... คุณยายพูดอะไรล่ะนั่น  O____O;

 

คุณยาย

"^$*@%*#^+$#@)(^HG"

 

"......."

 

คุณยาย

"^$*@%*#^+^$*@%*#^+$#@)(^HG"  ชี้ไปที่รถบัส

 

สงสัยถามว่าไปโรงเรียนยังไงมั้ง???

 

 

หงส์

"หนูขึ้นรถบัสไปโรงเรียนทุกวันน่ะค่ะ  กลับมาก็ใช้รถบัสเหมือนกัน"

 

 

คุณยาย

ทำหน้างง พยักหน้าหงึกๆ 

 

 

หลังจากสนทนาด้วยลักษณะนี้ไปอีกสัก 2-3 ประโยค คุณยายก็กลับไปทำงานต่อ

ส่วนเราก็กลับเข้าบ้านด้วยความรู้สึกดีใจที่ได้เจอ + คุย (?) กัุบคุณยายข้างบ้าน

 

 

ตกเย็น...เวลาทานอาหารพร้อมหน้าบนโต๊ะ

โอก้าซังก็หันมาถามหงโกะว่า

 

"วันนี้ตอนออกไปข้างนอก ไปคุยกับคุณยายมาใช่มั้ย?"

 

อ้อ ใช่ค่ะ  

 

"คุณยายว่า หงส์เล่าว่านั่งรถบัสมาจากประเทศไทย"

 

  " !!!!?????"  O_____O;!!

 

น้องสาวโชโกะ

แล้วจะมายังไงล่ะนั่น...

 

 

 

นั่นสิจะมายังไง... (- -; )

 

(สรุป คุณยายคงคิดว่าเราแกล้งเล่นแน่ๆ เลย...) 

 

 

 

เรื่องที่ 3

 

อย่าว่าแต่พูดและฟังภาษาที่ 3 แบบฟังผิดฟังถูก พูดงูๆ ปลาๆ เลยค่ะ

แค่ประโยคภาษาอังกฤษง่ายๆ สุดแสนเบสิคก็ยังรั่วกันได้

 

ครั้งหนึ่ง น่าจะเป็นวันจันทร์

เพิ่งมาถึงโรงเรียน ก็ตะโกนทักเพื่อนนักเรียนแลกเปลี่ยนชาวนิวซีแลนด์ด้วยความเริงร่าว่า

 

"Where are you going yesterday?"

 

 

เกวนด้า

"Where did you go...(+ สถานที่ที่ไปมา)"

 

 

me...

 

"Oh..., thank you.../////" 

 

 

อายจังง >////< 

 

   

 

เรื่องที่ 4

 

กลับมารั่วกับคนญี่ปุ่นที่ประเทศไทยกันบ้างดีกว่า

 

เซนเซ (คุณครู)

" อาทิตย์ที่แล้วไปไหนมาคะ?"

 

หงส์

"ไปหาหมอฟัน ไป เอ่อ...ไปเรียงฟันมาค่ะ! (歯を並べました!)"

(จริงๆ อยากบอกว่าจัดฟันแต่ไม่รู้คำศัพท์)

 

เซนเซ (แอบขำ)

"คือ ดึงฟันขึ้นมา แล้วเรียงกลับไปใหม่ทีละซี่เหรอจ้ะ?" 

 

พร้อมทำท่าเรียงฟันทีละซี่ประกอบ

 

หงส์

ยิ้มพร้อมพยักหน้าหงึกๆ แก้เขิล

 

เซนเซ

"เขาเรียกว่า จัดฟัน- ชิเรทสึเคียวเซ (歯列矯正) จ้ะ" 

 

ว่าแล้วก็ยิ้มให้  

 

มัทสึดะเซนเซน่าร้ากก

 


เรื่องที่ 5

 

นี่ก็ที่ประเทศไทยเหมือนกัน...

สยามพารากอนจัดงานเทศกาลอาหารญี่ปุ่นจากคิวชิว

เผอิญเดินผ่านไปแถวนั้นพอดี อยากฝึกภาษาเลยไปคุยกับเจ้าของบู้ทชาวญี่ปุ่นค่ะ

 

มาถึงตอนนี้จำรายละเอียดทั้งหมดไม่ค่อยได้แล้ว

มีแต่ท่อนนี้ที่จำได้แม่นเพราะพลาดดดดอย่างแรง...

 

หงโกะ

"มาจากคิวชิวเหรอคะ?"

 

เจ้าของบู้ืท

"ใช่แล้ว หยิบ ปังหุเร็ตโตะ นี่ไปสิ"

 

หงส์

"นี่  มุดะ (無駄 - ไม่มีประโยชน์, สิ้นเปลือง) เหรอคะ"  

"ทาดะ (ただ - ฟรี) ต่างหาก..."    พร้อมทำหน้าอึ้งๆ 

 

หงส์  เพิ่งนึกได้ว่าพูดผิด

"ขอโทษ...ด้วยค่ะ..."  (ตัวลีบ...)

 

เจ้าของ

"เรียนภาษาญี่ปุ่นอยู่เหรอ? อ้อ อืม  ตั้งใจเรียนเข้าล่ะ" 

 

"แหะๆ...เจ้าค่ะ..." 

 

 


การคุยกับชาวต่างชาติด้วยภาษาที่ไม่ใช่ภาษาแม่ ไม่ว่าจะด้วยรู้ตัวหรือไม่รู้ตัวก็ตาม

ก็มักมีใช้ผิด ได้รั่วและได้เปิ่นกันเป็นธรรมดาของโลก

สาเหตุที่ผิดก็เนื่องมาจากไม่รู้ศัพท์ จำศัพท์ผิด ฟังไม่ทัน สำเนียงเราไม่ดี ฯลฯ อีกมากมาย

 

จขบ.เอง อย่าว่าแต่ศัพท์เลย สำเนียงทั้งญี่ปุ่นทั้งอังกฤษก็ห่วยเพราะติดสำเนียงไทยมากเกินไป

ส่วนมากจะไม่ค่อยมีใครว่าอะไรหรอกค่ะ จะมีคุณครูบางท่านเท่านั้นที่บอกมาตรงๆ ว่า

"สำเนียงหงส์ซังฟังยาก สูงๆ ต่ำๆ ยิ่งพูดเสียงเบายิ่งไม่รู้ว่าพูดอะไรอยู่"

(อันนี้เอาเข้าจริงภาษาไทยก็เป็น...)

 

แต่ยังไงถ้าเราตั้งใจจะคุยกับชาวต่างชาติแล้วยังไงก็ ต้องทำลืมๆ ข้อผิดพลาดที่ผ่านมาหรือกำลังจะเกิดขึ้นแล้ว เดินหน้าคุยโลดไม่ต้องกลัวผิด

เพราะไม่นั้นก็ไม่ต้องพูดไม่ต้องคุยไม่ต้องรู้เรื่องกันพอดี เนอะ??

 

ถ้าคุยกับเพื่อนหรือครู เดี๋ยวเขาก็จะแก้ให้เราเอง

และถึงไม่แก้ให้ ที่ผ่านมาก็ยังไม่เคยเห็นใครด่าว่าเลย แม้แต่เจ้าของบู้ทในพารากอนก็เถอะ

 

บางครั้งเรายังได้เฮฮาเขาด้วยกันไปซะอีก

 

อย่างในครั้งนี้ค่ะ...

 

 

เรื่องสุดท้าย

 

เหตุเกิดในบ่ายว่างๆ วันหนึ่ง

 

มิโดริ

"ที่ประเทศไทยมีพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำมั้ย อยากลองไปจัง"

 

หงส์ 

"มีนะ ที่รู้คือที่พัทยาแล้วก็บางแสน อันหลังนี่เป็นของมหาวิทยาลัย (บูรพา) แต่จากตรงนี้ไปยากน่ะ" (ตอนนั้น Siam Ocean World ยังไม่เปิด)  "มิโดริอยากดูปลาอะไรเหรอ"

 

มิโดริ 

"ก็ปลาโลมา...รู้จักใช่มั้ย? ปลาฉลาม...(หยุดเพื่อเช็คว่ารู้ศัพท์มั้ย) อะไรพวกนี้ก็อยากดูนะ "

 

หงส์  เกิดคิดถึงปลาปักเป้าขึ้นมา...อย่างประหลาด...

 

"แล้วปลานี้เขาเรียกว่าปลาอะไรเหรอ"

→ ทำแก้มป่อง ปากจู๋ มือและนิ้วสองข้างทำท่ากวักไปมาบริเวณแก้มเหมือนครีบปลากำลังว่ายน้ำ

ขณะนั้นมัดผมเป็นหางม้าสั้นๆ 

 

มิโดริ

 

ฮาจนไม่ได้ตอบ...

 

.................................................

 

เรื่องนี้เป็นโจ๊กของเราสองคนไปอีกสักระยะค่ะ

พอเขียนจดหมายถึงกันเขาก็จะวาดภาพปลาปักเป้ามาแซวแล้วถามว่า "หงจังจำได้รึเปล่า? 555"

 

อ้อใช่  ปลาปักเป้าภาษาญี่ปุ่น เรียกว่า "ฟุกุ" (河豚) 

มิโดรินั่นแหละเป็นคนบอกหลังจากหยุดหัวเราะแล้ว ^^

 

 

 

ถ้านึึกข้อผิดพลาดหรือเรื่องรั่วๆ ได้จะมาเล่าให้ฟังอีกค่ะ!

 

 

 

Comment

Comment:

Tweet

ฮาท่าฟุกุconfused smile

#9 By Kanya on 2011-06-19 09:14

ขำจังเลย หงส์ทำเป็นปลาปักเป้าconfused smile พูดรั่วๆอย่างว่าเป็นเรื่องปกติของการพูดภาษาต่างชาติน่ะนะ open-mounthed smile

#8 By ^ hotaru ^ on 2011-01-26 17:40

555 แลกกัน น่าหนุกดีเนอะquestion
รั่วได้ที่เลยครับ ก็ไม่ใช่ภาษาเรานี่เนอะ big smile

ทางนี้สิหนักกว่า...
พูดไทยกับคนไทยด้วยกัน ยังไม่ค่อยรู้เรื่องเลย 55 question

#6 By DurianGuan ป่วนรัก on 2010-08-30 23:19

ฮา ชอบตอนที่คุยกับคุณยาย แหม แกก็ใส่ซะเต็มที่เลยopen-mounthed smile
จะว่าไปก็นึกถึงเวลาเจอคนต่างชาติพูดภาษาไทย เราก็รู้สึกว่ามันน่ารักดีเนอะquestion

#5 By Zodiac.L. on 2010-08-24 08:38

คนต่างชาติเวลาพูดภาษาญี่ปุ่นผิดแล้วน่ารักค่ะ 555 พอช่ำชองแล้วความน่ารักมัรจะหายไปหมด =_= กลายเป็นกร้านโลก

#4 By Hayashi Kisara on 2010-08-24 04:18

มันเป็นความอับอายที่เป็นเรื่องธรรมชาติค่ะ ฮา

#3 By atom on 2010-08-24 00:12

น่ารักดีค่ะ 555 ชอบตอนที่ทำท่าปลาปักเป้า confused smile

ภาษาต่างประเทศนี่ตอนพูดแรกๆ ก็ต้องผิดพลาดบ้างเนอะ และยิ่งผิดสิดี จะได้ยิ่งจำ!
ต่อไปนี้จะจำคำว่ามุดะกับทาดะให้แม่นค่ะ big smile

#2 By นักทางเดิน on 2010-08-23 22:54

555+ ตลกน่ารักดีจังเลยค่ะ เราก็เคยพูดผิดๆ ถูกๆ เหมือนกันตอนที่เป็นโฮสต์ให้เด็กญี่ปุ่นสองคน แต่พวกเขามาอยู่แค่ไม่ถึงอาทิตย์แถมเราก็งานยุ่งไม่ค่อยมีเวลาให้เขาเท่าไหร่ พอเขากลับไปก็ทำได้แค่เขียนจดหมายกับอีเมล์ส่งหากันเลยพัฒนาทักษะได้แค่การอ่านเขียนน่ะค่ะ

จขบ.โชคดีจังเลยนะคะที่มีโอกาสได้พูดกับคนญี่ปุ่นบ่อยๆ confused smile

#1 By Chibidora ^ ^ (125.24.72.25) on 2010-08-23 22:33